UmiAishah’s Bio

Seorang insan biasa yang mendambakan kasih TuhanNYA dalam setiap taklifan sebagai suri kepada Ahmad Syafiq Jusoh dan umi kepada Nurul Ain. Mendirikan rumahtangga pada 14 April 2010 dan bergelar umi pada 28 Ogos 2011. Sedang bermusafir mengutip mutiara ilmu bersama keluarga di Universiti Yarmouk, Jordan dalam bidang Bahasa Arab dan Kesusasteraan .

UmiAishah’s Friends

Daily Archives: 22/02/2010

masih diuji menjelang hari pernikahanku

by : NurShah

sebagai hamba, kita akn sentiasa diuji dan diuji..yg pasti kita sebagai hamba, kte hanya perlu pasrah dan redha serta hadapinya dengan sabar dan matang..Allah akn snts menguji hambanya..tidak kira masa dan ketika..sedar atau tidak..ia sebenarnya tanda kasih sayang Allah pada kita..
sebenarnya..dikala i2la kesabaran kte benar2 teruji..dan dikala i2 jugalah kebijaksanaan kita terserlah melalui cara kita menangani ujian i2..matang atau tidak cara penyelesaian yg diambil..bergantung pada individu i2 sndr…sejauh mana kita mampu berbaik sangka dengan Allah dan sentiasa berfikiran positif ketika ujian melanda..mampu atau tidak..jawapannye,..”tepuklah dada..x-ray lah hati…’
Entri pada kali ini lebih berkisar kepada ujian yg sy hadapi di saat pagi pernikahan sy..pabila memikirkan apakah hikmah disebalik ujian Allah ini..sy menemuinya dan terpanggil utk berkongsi dengan sahabat2..moga Allah membantu kalian agar dpt mengecap maksud yg ingin sy sampaikan pada kalian..amin..
SEGALANYA BERJALAN LANCAR
pagi 14 Feb merupakan pagi yg sangat meriah dan buat pertama kalinya rumah sy begi2 riuh dengan gelak tawa dan suara makcik2 sy..terpancar diwajah mak dan abah senyuman yg sungguh bahagia..maklumlah akn menerima menantu..mak abah mane yg xgembira..adik2 pula sibuk menyusun hadiah2 utk tetamu yg hadir..pendek kata..semua sibuk dengan urusan masing2…suasana pagi i2 begi2 baik dan segala urusan berjalan lancar..alhamdulillah..
hantaran juga sudahpun siap disusun oleh sahabat2 sy..tersenyum bangga tatkala mata menatap deretan hantaran2 i2..terasa seperti tidak percaya bahawa ia hasil tangan sy sendiri..alhamdulillah..ahli keluarga dan sahabat2 ada yg memuji hasilnya..segala yg dirancangkan setakat ini berjalan lancar..tinggal menunggu sy bersiap..maklum la..sy tidak ada mak andam..hanya bersiap sendiri..memaksa sy bersiap lebih awal dari biasa..
30 MINIT SEBELUM AKAD DIJADUALKAN
jam sudahpun menunjukkan pukul 9.30 pg..30 minit lg..sy akn bergelar isteri dan menamatkan zaman bujang sy..sungguh hati ini tidak sabar menunggu saat i2..sahabat2 sy juga semakin banyak menyusik..tambahan pula sy sudahpun siap dengan solekan yg ala kadar..mungkin tidak memadai pada pasangan pengantin yg lain..tetapi tidak pada sy..cukup lah solekan yg ala kadar..memandangkan sy memang menginginkan konsep kesederhanaan..cukup lah dengan hanya mengenakan bedak yg nipis..
sedang sibuk bersiap..tibe2 handphone sy berdering..no handphone suami sy terpapar..menggigil tangan dan lemah seluruh sendi2 ditubuh sy tatkala sy mendapat berita bahawa mak mertua sy ditahan di wad kecemasan di HKL ketika i2..Ya Allah..ketika i2..tidak dapat sy bayangkan bagaimana cemasnya sy..30 minit lg..bagaimana ni…sy mula tidak senang duduk..airmata sudahpun berlinangan..“Ya Allah..kuatkan hati sy dalam menghadapi ujianMU kali ini..” hanya i2 yg mampu sy lafazkan ketika i2..
SAAT YG MENGGENTINGKAN
dengan pantas sy memaklumkan kepada mak abah sy tentang kejadian yg diluar jangkaan i2..mak abah sy terdiam..dan termenung seketika..mungkin sama seperti sy..sedikit terkasima..masing2 hanya diam..membuatkan sy semakin takut dan cemas..mujurlah ketika i2 ada 2 org sahabat yg berjaya menenangkan sy..terima kasih yang teramat sangat kepada Fatin Aqilah dan Siti Raihanah..hanya Allah yg mampu membalas kebaikan kalian..
dalam kekalutan mencari jalan penyelesaian yg terbaik..ada keluarga yg menyarankan agar sy meminta suami sy meninggalkan mak mertua sy di HKL dan datang bersama rombongan yg lain..sungguh hati sy terkejut mendengar cadangan i2..dan sy tidak bersetuju sama sekali..teganya hati sy menyuruh suami sy berbuat demikian..takkan la sy ingin mengutamakan hati dan perasaan sy melebihi tanggungjawabnya kepada ibu yg telah melahirkannya..tetapi fikiran sy buntu utk mencari jalan penyelesaian yg lain..tambahan pula handphone suami sy kehabisan bateri..kami terputus hubungan seketika dan ia membuatkan sy semakin cemas..
sy pasti hanya ada 1 pnyelesaian sahaja ketika ini..ye..solat hajat..hanya i2 yg mampu sy lakukan..sungguh sy tiada kekuatan utk mencari jalan penyelesaian..fikiran sy bnar2 kosong..kepadaNYA sy munajat dan berdoa..meminta ditunjukkan jalan keluar..setelah hampir 20 minit bertafakur dan menenangkan diri..alhamdulillah..mak sy memberitahu suami sy dalam perjalanan dan meminta sy bersiap semula..dengan linangan airmata..sy melakukan sujud syukur..
SAAT YG MENGGEMBIRAKAN
Alhamdulillah..sy selamat smpi di masjid bandar country homes pada pkul 11 pg..dan syukur juga pada Ilahi kerana kebetulan juru nikah tiada temujanji selepas majlis kami..segalanya dlm aturanNYA..dan rombongan suami sampai 30 minit selepas itu..tatkala kaki melangkah masuk ke perkarangan masjid..sungguh hati sy terasa sgt pilu..hari yg sy 2gu selama ini tiba jua akhirnya..
bila difikir2kan kembali..apakah yg tersembunyi disebalik ujian ini..sehingga pagi hari pernikahan..kami masih lagi diuji..ye..pasti kerana Allah ingin menguji keikhlasan hati sy..dan persediaan sy sebelum bergelar isteri..
secara ringkasnya…walau apa pun yg berlaku..kita sebagai isteri hendaklah berlaku adil dan tidak terlalu mengikut hati dan perasaan sendiri..sehinggakan sanggup mengabaikan ibu mertua yg selama ini melahirkan dan membesarkan insan yg kte cintai…
dan secara mudahnya..sy katakan bahawa..walau tinggi mcm mane pun cinta kte kpd suami..jgn smpi trciptanya jurang antr ibu mertua dan suami..kerana ingatlah wahai kaum isteri..syurga suamimu dibawah tapak kaki ibunya..dan syurga kte dibawah tapak kaki suami…
akhirulkalam..semoga Allah memberikan kekuatan kepada kte semua..agar dapat menjadi iseri yg solehah dan ibu yg mithali insyaallah..amin
sekian
February 2010
M T W T F S S
« Dec   Mar »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728

UmiAishah’s Comments